A lokacin da na juyo idanu na zuwa ga Yesu, sai ya zamana wannan rashi na ‘ya ta, cikin ban mamaki ya dushe sa’adda hasken Sa ya haskaka duhun. Kafa idanun mu gare Shi ba wai ya kasha zafin da nake ji bane, amma ya kawo mani matuƙar ta’aziya a cikin tsananin.

Akwai dalilai dayawa da ke jawo tsananin gajiya a aikin bishara: ire-iren fama na mutum shi kansa, ko saɓani tsakanin iyali, ko matsaloli cikin ikklisiya, da rashin zaman lafiya a kasa, ko kuma rikice-rikice a duniya ita kanta. Ko da mene ne dalilan, Yesu ya ce wa duk wasu mutanen Sa, waɗanda ya saye su da jinin Sa, yake matuƙar ƙaunar su: Ku ba da gaskiya ga Allah―Uba wanda ke ƙaunar ku da madawwamiyar ƙauna, da Ɗan wanda ya ba da Kansa domin ku, kuma kullum a raye  Yake Yana roƙo domin ku, da kuma Ruhu Mai-Tsarki da ke cikin ku don taimakon ku

Ko dai a hankali abin yana faruwa, ko kuma kwatsam zuciya da rai sun kai ga iyaka, matsanacin damuwa yana bata yadda mai bi yake ganin bege, kuma yana rage karfin jiki, tunani, da rai. Saboda haka, warkewa yana nufin a dawo da fahimta da karfi, yanayin da muke dogara ga Almasihu cikin rauninanmu, mu kuma nuna bangaskiya ta hanyar kananan matakan biyayya, hakuri, de bege wadanda ke karya karfin damuwa.

Waɗanda ke na Kristi suna iya dubawa nesa, gaba da wahalolin wannan duniya zuwa ga gado mai ɗaurewa. Cuta da kan iya cinye jikunan mu kamar gobara ma ba za ta iya taɓa wannan ba. Wasu irin yanayi da kan fi ƙarfin mu ma ba za su iya rage madawwamiyar cikar sa da tsarkin sa ba. Babu wani abin da zai yi barazana ga abin da Allah ke ajiye wa a sama domin mu.

Cikin tsananin damuwa da matuƙar fargaba, masu bi suna yawan tunani―ko da kuwa a cikin zukatan su ne kawai―cewa ko Allah ya damu da su. Idan kana da irin tunanin nan, ina da labari mai daɗi.

Furtar zunuban mu yana nufin mu yarda da yadda Ubangiji ya bayyana zunuban mu, kamar yadda yake a cikin Littafi Mai Tsarki. A lokacin sujada na taron jama’a gaba-ɗaya, furtar zunubi wani keɓaɓɓen lokaci ne, wanda sa’adda ake sujada fasto zai jagoranci jama’ar Kristi su amsa su kuma furta zunuban su. Bayan haka zai yi addu’a domin su sami rahamar Ubangiji da aka tanada cikin Kristi.

Tun da yake Littafi Mai Tsarki ya gaya mana cewa “matsakanci ɗaya ne tsakanin Allah da mutane, Mutumin nan, Kristi Yesu”(1Timoti 2:5), mun ba da gaskiya cewa wanda kaɗai zai iya magance irin saɓani da zunuban mu ya jawo shi ne Kristi, ba wani firist ɗan Adam ko kuma wani fasto ba. Muna furta zunuban mu kai-tsaye ga Allah, muna roƙo  cikin ikon cancanta na Babban Firist ɗin mu Mai-Girma, Kristi Yesu (Ibraniyawa 4:14-16).

Sake gano koyarwar ceto ta Littafi Mai Tsarki a ƙarni na sha shida bai faru a lokaci guda ba. Da farko, Masu Gyaran Farko sun sake gano ma'anar kalmar barata a cikin Littafi Mai Tsarki. Sun fahimci cewa yana nufin "bayyana adalci" maimakon "bayyana adalci." Wannan ya sa suka fahimci cewa ba baftisma ba ne babban dalilin barata, amma bangaskiya kaɗai.

A cewar tauhidin Katolika na Roma, an halicci Adamu nagari kuma zai iya isa ga burinsa na halitta, amma Adamu, ta hanyar yanayi, bai iya isa ga ƙarshensa na ƙarshe ba - wato, hangen nesa mai kyau na Allah. Domin ci ma wannan burin, dole ne a ɗaga Adamu daga tsarin halitta na zama zuwa tsarin halitta na allahntaka. Dole ne a ba shi ikon amfani da hankalinsa don sarrafa sha'awar zunubi.