Ubangiji ya ba wa mutanensa alfarwar domin ta hanyar Maganarsa, da alamun sakalamenti na alheri da ke cikin firistoci da hadayu, da kuma addu'o'in da aka miƙa a can, ya zauna a tsakaninsu cikin alheri da jinƙai. Abin ban mamaki, har yanzu yana zaune a tsakaninmu a yau (Afis. 2:18–22).

Muna kiran alkawari da Allah ya yi da Adamu Alkawarin Ayyuka domin biyayyar mutum ita ce hanyar da za a sami albaarkar alkawarin. Idan Adamu ya yi biyayya ga Allah ta wurin cika umurinsa – ya hayayyafa, ya mallaki duniya yadda Allah ya umarta, kuma ya guji cin daga itacen da aka hana – da ya sami rai na har abada. Haka kuma, zuriyarsa ma da sun amfana da wannan albarka. (Far. 1:28; 2:15–17).

Tambayar ko mata za su iya yin hidima a matsayin fastoci ko dattawa ɗaya ce da ta taɓa zukatan Kirista da dama. Masu bi sun ga yadda wannan batu ya haifar da rikici har ma ya raba ikilisiyoyinsu. Wajen tattauna irin wannan al'amari mai muhimmanci kuma mai saurin tada hankali, yana da muhimmanci a koma ga Littafi Mai Tsarki. Wane haske ne Kalmar Allah take haskawa a kan wannan batu mai raba gardama?

Sa’ad da muke duba matsalar munafunci a zamanin Sabon Alkawari, za mu ga ta fi bayyana a rayuwar wadanda suke gani kansu a matsayin mafi adalci. Farisiyawa rukunin mutane ne waɗanda bisa ga ma’anar sunansu suka ɗauki kansu a matsayin waɗanda aka ware daga zunubi na yau da kullum na talakawa. Sun fara da kyau, suna neman rayuwar sadaukarwa ga ibada da kuma miƙa wuya ga dokar Allah. Duk da haka, sa’ad da halayensu suka kasa kaiwa ga matakin manufofinsu, sai suka fara nuna riya.

Domin fahimtar muhimmancin aikin ɗan adam a cikin Nassi, abin da ake buƙata kawai shi ne a yi la'akari da nassosi da dama da suke la'antar ragwanci da kasala cikin kalmomi mafi tsanani: "Mutum mai mai da hankali ga aikinsa zai sami iko, amma ragwanci zai sa mutum ya zama bawa." (K. Mag. 12:24). "Manomin da ya cika lalaci, ya kasa nome gonakinsa a kan kari, a lokacin girbi ba zai sami kome ba." (K. Mag. 20:4). "Yin shiri a tsanaki zai kai ka ga biyan bukatarka, idan kuwa ka cika gaggawa ba za ka sami abin da zai ishe ka ba." (K. Mag. 21:25).

Mun yi imani cewa Allah yana ƙaunarmu da gaske. Allah ƙauna ne (1 Yohanna 4:16). Saboda haka, ɗabi'arsa ce ya nuna ƙauna. Ya ƙaunace mu a lokacin rashin laifinmu kafin fāɗuwar ɗan adam, kuma ya ci gaba da ƙaunarmu a cikin halinmu na fāɗuwar.

Sa’ad da mutane suka tambaye ku game da bangaskiyar ku, yaya kuke bayana kanku? Shin za ku ce “Ni dan Presbyterian Church ne” ko kuwa “dan Baptist Church ne”? Ko watakila, “Ni dan Episcopal ne”? Ko kuwa kawai ku ce, “Ni Kirista ne”? Wataƙila mafi yawanmu ba mu taɓa yin tunanin cewa idan za mu iya tambayar masu bi daga zamanin Sabon Alkawari su bayyana kansu, wataƙila ba za su taɓa amsawa su ce, “Mu Kiristoci ne” ba. A gaskiya, kalmar nan Kirista ta bayyana sau uku kawai a cikin Sabon Alkawari.

Alkawari na ƙarshe da Yesu ya ba manzanninsa kafin hawansa zuwa Sama shi ne alkawarin cewa Ruhu Mai Tsarki zai sauko musu don ya ba su ikon kai bishara har iyakar duniya (Ayyukan Manzanni 1:8). Luka ya rubuta cikar wannan alkawari tun daga Ayyukan Manzanni 2, wanda yake ba mu labarin yadda Ruhu ya sauko wa Ikkilisiya a ranar Fentikos.

Duk abin da nake buri shi ne in san Almasihu da ikon tashinsa daga mattatu, in yi tarayya cikin wahalolinsa, in kuma zama kamarsa, domin wata rana in kai ga tashin mattatu. (Filibiyawa 3:10–14). Wani babban ƙudurin Sabuwar Shekara ne wannan! Abu guda ɗayan nan nake yi: Ina so in san Almasihu.