A cikin Yowel, ranar Ubangiji ta fi ƙarfin duk wani faruwa na kawai a tarihi; tana bayyana abin da zai faru bayan mutuwa da tashi, lokacin da duk wani tarihi zai kare. Yowel ya yi amfani da wannan mummuna bala’i  na hukuncin Allah mai zuwa a ranar Ubangiji domin kiran jama’ar Allah su tuba(Yowel2:15-17). Ya yi masu alƙawarin albarku a cikin jiki wanda zai kasance canzawa na mummunan bala’i na annobar fara (Yowel 2:21-27), da kuma albarka ta ruhaniya wanda zai zo tare da zuba Ruhun Sa Mai-Tsarki (Yowel 2:28-32).

A lokacin da na juyo idanu na zuwa ga Yesu, sai ya zamana wannan rashi na ‘ya ta, cikin ban mamaki ya dushe sa’adda hasken Sa ya haskaka duhun. Kafa idanun mu gare Shi ba wai ya kasha zafin da nake ji bane, amma ya kawo mani matuƙar ta’aziya a cikin tsananin.

Akwai dalilai dayawa da ke jawo tsananin gajiya a aikin bishara: ire-iren fama na mutum shi kansa, ko saɓani tsakanin iyali, ko matsaloli cikin ikklisiya, da rashin zaman lafiya a kasa, ko kuma rikice-rikice a duniya ita kanta. Ko da mene ne dalilan, Yesu ya ce wa duk wasu mutanen Sa, waɗanda ya saye su da jinin Sa, yake matuƙar ƙaunar su: Ku ba da gaskiya ga Allah―Uba wanda ke ƙaunar ku da madawwamiyar ƙauna, da Ɗan wanda ya ba da Kansa domin ku, kuma kullum a raye  Yake Yana roƙo domin ku, da kuma Ruhu Mai-Tsarki da ke cikin ku don taimakon ku