Ikon Tarurrukan Addu’a

A cikin 2 Korintiyawa 1:11, akwai wata kyakkyawar gajeriyar jimla: “Ku ma dole ne ku taimake mu ta hanyar addu’a.” NIV ta fassara ta a matsayin, “Kuna taimakonmu ta wurin addu’o’inku.”

Maganar wannan aya a cikin 2 Korinthiyawa 1 ita ce ta wahala a rayuwar Kirista da kuma hidima. Bulus ya buɗe kansa ga masu karantunsa a cikin wannan wasiƙa fiye da kowane sauran wasiƙunsa. Ya yi magana game da ta’aziyyar da ya samu daga “Uban jin ƙai” da kuma “Allahn dukan ta’aziya” (2 Kor. 1:3).

A tsakiyar matsin lamba mai yawaita wanda ya fi ƙarfin iyawarsa na jurewa, Allah ya ƙarfafa shi. Ya kai maƙura; ya kai iyakarsa. Ya bayyana cewa har ma ya fid da rai da rayuwa. Wasu mutane za su iya tunanin cewa bai dace Kirista ya yi magana ta irin wannan hanya ba, amma Manzon ya fi kowa sanin gaskiyar lamarin.

Akwai matsaloli a rayuwar kowane Kirista da za su iya sa mu ce, “Ban san abin da zan yi ba, kuma ban sani ba ko zan iya ci gaba.” Ka yi tunanin matar nan da Yesu ya haɗu da ita mai zubar da jini: Shekaru da yawa tana shan wahala, tana kashe dukiya mai yawa ga likitoci waɗanda kawai suka sa yanayinta ya daɗa muni. Shin ba ta taba fid da rai game da rayuwa ba a wasu lokuta?

Yi tunani game da gwagwarmayar da ‘yan’uwanmu Kiristoci suka sani: waɗanda suke fama da baƙin ciki mai yawa, waɗanda begen su na yin aure bai taɓa tabbata ba, waɗanda suke da dangi marasa lafiya waɗanda ba su da alamun samun sauƙi, waɗanda suka yi addu’a cewa Allah ya ba su haihuwa amma ba su samu ba. Manzo Bulus ya ji irin wannan damuwa har ma a cikin zuciyarsa ya ji tamkar an yanke masa hukuncin mutuwa.

Yayin da yake yin tunani game da rayuwarsa da kuma ƙuncin da yake fuskanta, Bulus ya ce waɗannan abubuwan ba su kasance ba ne a wajen ikon mulkin Allah. Ba sakamakon sa’a ko hadari ba ne, amma waɗannan abubuwan sun faru ne domin kada mu dogara ga kanmu, sai dai ga Allah wanda yake tada matattu.

Ga Bulus, matsi da wahalhalun hidimar Kirista ne suka tura shi zuwa ga ƙarshen ƙarfinsa. A wannan gaɓar ne ya gano cewa ba shi da albarkatun da zai iya bi ta cikinsu da kansa. Maimakon haka, ta wurin dogara ga ƙarfin Allah, ya iya jimrewa.

Ban tabbata mun gane yadda kullum ake jarabtar mu mu dogara ga kanmu. Ta hanyoyi da yawa, wannan ita ce babbar gwagwarmayar rayuwar Kirista. Gwagwarmaya ce ta kullum don mu tuna wa kanmu kowace rana cewa mu dogara ga Ubangiji da dukan zuciyarmu, kada mu dogara ga fahimtarmu (Karin M. 3:5). Ina samun kaina ina gaskata ƙaryar nan cewa zan iya yin hakan idan har na yi ƙoƙari sosai ko kuma na tara isasshen ƙudurin nufi.
Babban abin da ke kashe rayuwar Kirista ba shakka ba ne. Wani lokaci shakka tana iya kasancewa mai matuƙar amfani. Idan muka bi da shakka yadda ya kamata, za su ƙarfafa imaninmu. Abin da zai lalata imaninmu shi ne dogara ga kai.

Ɗaya daga cikin manufofin Gwaje-gwaje, jarabobi, da kalubale ita ce ta tunatar da mu kada mu dogara ga kanmu. Akwai Allah wanda yake da ƙarfi, wanda ikonsa duka zai iya kaiwa har cikin kabari, ya kuma tada matattu. Gwaje-gwaje suna shigowa cikin rayuwarmu su kuma fasa kumfar dogaro da kanmu. Lokaci bayan lokaci a cikin rayuwarmu ta Kiristanci, ana mayar da mu ga Allah domin mu sani cewa Ubangiji ne kaɗai zai iya yin sa.

A cikin 2 Korinthiyawa 1, tuni Bulus yake nuna babban jigon wasiƙarsa cewa ana ganin ikon Allah a cikin rauni, kuma a cikin wannan ya shigar da cewa addu’o’in wannan ikilisiya sun taimake shi. A cikin ikon mallaka na Allah, addu’o’in mutanen Allah sun sa shi ya jimre.

Sau da yawa, muna yin tunani a kan daidaikun mutane ne idan ya zo ga batun addu’a, amma a nan Bulus yana cewa addu’o’in tarayya na mutanen Allah sun taimake shi. Yayin da ikilisiya da ke Koranti suka yi addu’a tare (asalin yaren ya nuna cewa wannan jam’i ne ba tilo ba), addu’o’insu sun zama albarka gare shi, kuma sakamakon haka mutane da yawa za su yi godiya saboda Bulus da abokan aikinsa na hidima.

Abu ne mai ban ƙarfafa ƙwarai mu yi addu’a a matsayin ikilisiya. Ɗaya daga cikin manyan kasawata ita ce lokacin da nake da wannan jin na rashin taimako game da wani yanayi, ina tunanin, “Duk abin da zan iya yi shi ne addu’a,” kamar dai hakan wani abu ne maras muhimmanci. Sau da yawa muna son ba da taimako, kuma za a sami lokuta da yawa da za mu iya yin hakan. Amma sau da yawa nakan tsinci kaina ina tunanin, “Duk abin da zan iya yi shi ne addu’a.” Muna bukatar mu gane cewa addu’o’inmu suna taimakawa kwarai. ‘Yan’uwanmu maza da mata suna ci gaba da juriya a cikin ikon mallakar Allah saboda addu’o’inmu.

Idan mu a matsayin ikilisiya za mu iya ganin ikon addu’o’inmu—cewa addu’o’inmu suna tallafawa juna, suna taimakon juna, kuma suna kiyaye juna—zai ƙarfafa mu mu yi addu’a ga Kiristoci waɗanda suke shan wahala. Malamin bishara kuma marubuci Geoffrey Wilson ya ce game da wannan aya, “Mu ba masu kallo ne kawai na wani wasan kwaikwayo wanda ba mu da rawar da za mu taka a ciki ba.”

Lokacin da muka taru a taron addu’armu, muna shiga cikin manufofin Allah ne. Akwai zurfin asiri a nan, amma addu’o’inmu suna taimakon ‘yan’uwanmu maza da mata cikin Kristi, kuma ana amfani da su wajen cika madawwamin nufin Allah.

An fara wallafa wannan talifi ne a shafin Blog na Ministirin Ligonier. [Blog ɗin Ministirin Ligonier]